Gönül Ziyanı Şiiri - Yücel Özkü

GÖNÜL ZİYANI
Şifa olmayan yerde,
Yarayı serme ortalığa, gönül incinirsin…
Her yüz gülen dost değildir,
Her dinleyen sırdaş sanma, eksilirsin.

Sözünü rüzgâra verme,
Savurur, yabana düşer, izini yitirirsin.
Kalbinin en ince yerini
Hoyrat ellere açarsan, kendinden silinirsin.

Kimi yaraya tuz basar,
Kimi bakar geçer, bir damla olmaz sesin.
Anla artık ey gönül,
Her kapı çalınmaz; çalarsan kırılırsın.

Susmak bazen merhemdir,
Dilin sustuğunda kalbin dirilir bilirsin.
Dermanı Hak’tan bekle,
Kula sığınırsan, bin kez yenilirsin.

Yücel ÖZKÜ
20 Mart 2026/01:29