Kadir Mat 28 Kasım 2002'de İstanbul'da doğmuştur. İlk, orta ve lise öğrenimini de İstanbul'da tamamlamıştır. Okul yıllarında pek başarılı bir öğrenci olmasa da eğitim müfredatından bağımsız tarih, felsefe, edebiyat gibi alanlara ilgi duymuştur. Henüz hiçbir başarısı, yahut umumi olarak yayımlanmış hiçbir eseri yoktur. Kendisi daha çok münferit okumalar, araştırmalar, yazınlar ve çalışmalar yapmayı sever. Münzevi bir yaşantıyı arzulasa da şu anda içinde bulunduğu durum ve koşullarda bu pek mümkün gözükmemektedir.
Yatıyorum gecenin bir vakti, soğuk kışın ayazında
Enkaz altında ezilmiş bedenim, uzuvlarım ve umutlarım
Beklemekteyim biçare, aç, susuz nefesim daralıyor
Tutamıyorum kendimi ancak katlanmak zorundayım
Medet bekler iken bizden önce öldü insanlık
Yine uykusuz geçen bir gecenin ay ışığında
Geçirirken günleri bir koşuşturmacayla
Beklentisiz bir hüzün çöküyor içime
Çünkü ben mazurum bu halimden
Sen mazursun yaptıklarından
Yine sabahladığım bir gece
Sonsuz yalnızlığım, gecenin sessizliği ve ben
Bilgisayar başındayım yine, ahh boşa yaşıyorsun
Boşa harcıyorsun şu zamanını bilgisayar başında
Diyorum bazen, kendi kendime
Ama sonra bu sorgular daha bir derince hasıl oluyor
Bir ezan sesi bozdu gecenin sessizliğini
Doğurdu içime bir makus talihi
Düşünüşün verdiği katışıksız dinginliği
Huzursuzluk hasıl oldu yitirildi tarihi
Zaman durmaksızın ilerliyor, durmuyor
Yatıyorum gecenin derin sükunetinde
Duyuyorum kulak vermeyenlerin duyamadıklarını
Görüyorum gönülsüz gözle bakanları
Yine bir karanlık çöküyor içime ve ben
Ve ben yaşıyorum içimdeki inkisar-ı hayalle
Şiirlerim de vasatlaşır bir gün
Ben yaşlanırım, kalemim çürür
Kelimelerim tükenir, her şey biter
Lakin yarım kalır her şey
Sen ne yapsan da mani olamazsın
Artık seni de sarmalar yalnızlık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!