GÖNÜL TÜRBEM
Sen gönül türbemde açan zamansız çiçektin
Kah ayaz oldun düştün yüreğime
Kah hüzün yanığı oldun ,düştün ömrüme
Mesafeler uzadı yine de o çiçek solmadı
Gönül türbemde tutun ellerime
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Zamansız açan çiçekler solmaya mahkumdur, Gönül türbesinde açan zamansız çiçekler ise sadece hüzün veriri.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta