Gönül Terazisi Şiiri - Efsun Bkr

Sevmek helaldir, bir çeşmeden su içer gibi,
Karşılıksız, sessiz ve derinden...
Kendi içindeki yangına razı olmaktır bu,
Kimseye yük olmadan, geçip gitmek yerinden.

Sevilmek vebaldir, taşıması en zor hırka,
Bir kalbin atışından sorumlu olmak...
Bilmeden birinin uykusunu bölmek geceleri,
Ve bir duada, habersizce başrolü almak.

Özlemek mübahtır, gurbetin en helal yanı,
Hayaliyle avunmak, sığınıp bir kuytuya.
Kendi hasretinde demlemek ömrü,
Bir rüya uğruna, razı gelmek uykuya.

Özletmek günahtır, bilerek ya da bilmeyerek,
Bir bekleyişin boynunu bükük bırakmak.
Bir çift gözü yollara mühürleyip öylece,
Varlığınla bir gönlü, kor ateşlerde yakmak.