Gönül Kışı Şiiri - Sami Özay

Yollar uzar gider biter sanırsın,
İçindeki közü tüter sanırsın.
Bir gam zindanında ömür harcayıp,
Kendini gurbette yiter sanırsın.

​Gözler uykusuzdur, zaman vefasız,
Dünyanın yüküdür omuzda yalnız.
Bir garip rüzgâr eser derinden,
Zaman akar gider, sessiz, sedasız.

​Ne gelen arar sorar, ne giden var,
Pencereme konmuş yalnız bir rüzgâr.
Gönül dağı duman, içimde hüzün,
Her baharın ardında bir kış var.