Yıpransan da sanma takarlar madalya göğsüne,
Nitekim akıttığın terin, emeğin döner bir hayale...
Vefa denen şey sığmaz asla bu aleme,
Kimse dönüp de bakmaz, harcandığın mahale...
El verirsin nanköre, bir gün sana yabancı olur,
Yüreğin yanar da ciğerin ateşten kor olur,
Üzüldün diye, sanma ki herkes sana yâren olur,
Kimse dönüp de bakmaz, boşa giden ömrüne.
Kalem kılıç ehli söz söyler, dinle,
Sırtını dağa yasla, kula minnetten sakın!
Kendi ışığınla yürü, bakma elin şem’ine,
Vefayı insandan değil Hak’tan bil, O sana yakın!
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 02:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!