Gönül Gözü Şiiri - Mustafa Yaman 2

Gurur insanın en büyük düşmanı,
Kibirle oturan gururla kalkar.
Yakaladım sanır büyük sazanı,
Elimden kaçınca ardından bakar.

Böyledir, öyle olur insan cinsi,
Dostluk maskesiyle yaklaşır sinsi.
Kendi kuyusunu kazar kendisi,
Düştüğü çukurdan aleme bakar.

Doğruyu söyleyen dilden korkarlar,
Menfaat uğruna yoldan saparlar.
Hakkı savunanı hemen satarlar,
Nerde karanlık var, oraya bakar.

İnsanın insana kurduğu tuzak,
Yakın bildiklerin gerçekte uzak.
Vicdanın sesini duymazsa kulak,
Umulan vefaya boşuna bakar.

İnsanı yaşatan sevgidir, sevgi,
Gerçeği görmeye yetmiyor sezgi.
Merhamet yoksa eğer hayat ne ki?
Gönül gözü körse nereye bakar?