Gönül Dili Bağlama🖋️
Dut ağacı oyulur, sinesinde dert uyur,
Tezenesi vurdukça, yüreğe sızı buyur.
Yedi telden dökülür asırların efkârı,
Bağlamanın sesiyle silinir gönül barı.
Pir Sultan’ın elinde direnç olur yükselir,
Veysel’in gözü olur, kainatı gösterir.
Bozlak olup inler de, dertli dertli söylenir,
Anadolu ruhuyla bu tellerle dillenir.
Kimi zaman düğündür, neşeyle coşar teli,
Kimi zaman ağıttır, büker garip boynu beli.
Gurbetteki hasrettir, sılaya giden yoldur,
Aşığın kucağında açan sarı bir güldür.
Saz değil bu; bir tarih, bir nefestir özümüzde,
Türkü türkü yaşar hep, gülümüzle közümüzde.
Mızrap her dokunuşta bin bir gizli sır açar,
Bağlama çalındıkça hüzünler kuş olup uçar.
Saat // "Mızrap mühürdür; vurulunca gönlün bin yıllık sırrı çözülür." 🖋️✨
"Dut ağacı sustu, şimdi söz telin ve nefesindir. Anadolu’nun kalbi bu tellerde atar..." 🍀
1.5.26
Pakize ÖZBAŞ
mavikatre 💧
Bursa 🍀
Kayıt Tarihi : 11.05.2026 17:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Saat // "Mızrap mühürdür; vurulunca gönlün bin yıllık sırrı çözülür." 🖋️✨ "Dut ağacı sustu, şimdi söz telin ve nefesindir. Anadolu’nun kalbi bu tellerde atar..." 🍀




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!