Eğer o yangın yerine dönmüş gönül değmediyse mürekkebe, yazdığım, mühürlediğim her kelime biraz öksüz, biraz eksik kalıyor demektir.
Harfler kâğıdın üzerinde dimdik duruyor belki.
Ama ben, kendi içimin o darmadağın koridorlarında kaybolmuşum.
Elim yazıyor, kalem ilerliyor, fakat ruhum hep o bir adım geride, o eşikte çakılı duruyor.
Gözyaşının tuzu değmeden süzülen her kelime, hiçbir kalbe tutunamadan havada asılı kalıyor öylece.
Bazı cümleler var ki, daha ilk harfinde nefesi kesiliyor, daha doğarken susuyor.
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta