Sözü yorduk kelimeler döküldü dilimizden,
Oysa en ağır yükler susulan yerde saklı.
Ne çok şey akıp gitti öylece elinizden,
Şimdi içimde bir mahkeme, iki tarafta haklı.
Bir sitem var içimde kimedir bilmediğim.
Belki dosta,belki düne, belki en yakınıma,
Vefa diye sarılıp, gölgelerini sildiğim,
O eski hatıralar yüklenir omuzlara.
Ama kalbi karartmak yakışmaz insana,
Kırılsada dalımız, yeniden yeşillenir.
Gönül aynasını temiz tut sen yinede,
İnsanın güzelliği kendi sabrındadir.
Sevim ela
Kayıt Tarihi : 27.05.2026 19:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!