Gönül Adamları Şiiri - Levent Dizdar

GÖNÜL ADAMLARI

Bir çınar olasım var
Yalnız bir çınar
Bir dere kenarında
Kendi kendime bir çınar...

Kendime ağlayasım var
Kendi kendime,
Bir çınara yaslanıp
Ağlayasım...

Seni göresim var
Bir deniz kenarında, kumsalda
Tam suya deyecekken elin
Kumda kalan elini göresim var
Kendi kendine kumda kalan.

Gönül adamlarının gönüllerini kırmayın
Kırıldıklarında cam kadar keskin olurlar
Kalkan gibi dursanız da karşılarında
Hesaplarını bir gün sorarlar
Bir benim, bir derenin, bir de çınarın
Kime neyimiz zarar?
Gönül adamlarının gönüllerini kırmayın.

2026