Dil bilmez, söz geçmez, dinlemez ferman,
İmkânsız aşklara, bulunmaz derman.
Naçar maşuklara, mevsimlik harman,
Tükenmez umutla, yazılır gönül.
Bazen bahçe olur, gülle donatır,
Bazen gam bürünür, hüzün yaratır.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
