Aşk en büyük acı, der büyükler hep.
Aşkın acısından, yılmaz bu gönlüm.
Kutsal oluşudur, çekmeye sebep.
Aşktan başka derman, bulmaz bu GÖNÜL.
Âşık ağlamalı ki, nurlansın gözler.
Aşksız kalır ise, neylesin özler?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Söndürdüğünüz bütün kandiller bir bir yanar. Kaldırdığınız bütün giysiler yeniden sırtınızdadır artık. Affedersiniz. Af dilersiniz. Zaman yeniden dünya zamanıdır. Ve af, aşkın külliyatı içinde en pahalı makamıdır. Bedeli bizatihi aşkın kendisidir çünkü.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta