Ben sana kimseye savrul demedim ey gönül.
Kendin buldun,
Kendin tutuldun,
Kendin kayboldun.
Ceremesini bana bıraktın sahipsiz akşamların.
Gün batarken suratıma batıyor şafakların.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta