Gönül... Şiiri - Hasan Belek 2

Gönül...

Bahar gelince coşar, akar sözler,
Hasretle süzülür, bakışır gözler.
Aşkın ateşiyle tutuşur közler,
Vuslatın yolunda yorulur gönül.

​Gurbet akşamında çöker bir hüzün,
Sarı bir yapraktır rüzgârda güzün.
Dostun meclisinde gülsün hep yüzün,
Hakikat sofrasına kurulur gönül.

İyilik tohumun toprağa saçsan,
Gül yüzlü kapıyı sevdayla açsan.
Kötüden, nefisten uzağa kaçsan,
Şu fani dünyada durulur gönül.

​Kaderin kalemi yazarsa ferman,
Dizlerin bağında kalmaz hiç derman.
Savrulur rüzgârda koca bir harman,
Sabır eleğinde karılır gönül.

​Vefa kuşağını beline bağla,
İstersen gülümse, istersen ağla.
Engin denizleri sevdayla dağla,
En sonunda huzura varılır gönül.

Hasan Belek
Akçay