Gönlümün Azizi Şiiri - Meryem Koç

GÖNLÜMÜN AZİZİ

Bugün kollarımda taşıdığım bu çiçekler,
Aslında senin kalbinden kopup gelen sevgiydi...

Notunda yazan o güzel sözler,
Beni bir kuş misali
Bulutların üzerine çıkardı.

O satırları okurken
Gözlerim sessizce doldu...
Sevgin,
Gözlerimde mutluluk damlalarına dönüştü.

Meğer insan
Mutluluktan da ağlayabiliyormuş.
Sayende bunu da öğrendim.

O an anladım ki,
En güzel hediye;
Sevdiğinin yüreğinden gelen sevgidir.

Gönlümün Azizi...

Sen önce arkadaşım oldun,
Sonra sırdaşım...
Canım oldun,
Nefesim oldun,
Yüreğimin en güzel yanı oldun.

Yarınlarıma umut,
Dualarıma amin,
Kalbime huzur oldun.

Sonra bir baktım ki...
Sen benim
Hayatımın en güzel anlamı olmuşsun.

Seni öyle çok seviyorum ki...

Dinle beni sevgilim...

Bu çiçekler bir gün solar belki,
Renkleri kaybolur,
Yaprakları birer birer toprağa düşer.

Ama sana olan sevgim...
Ne zamana,
Ne mesafeye,
Ne de geçen yıllara yenilecek.

Ben seni
Sadece bugün değil,
Sanki binlerce yıl öncesinden seviyormuş gibi seviyorum.

Ve binlerce yıl sonra bile,
Kalbimin en özel köşesinde,
Aynı aşkla,
Aynı sadakatle,
Aynı özlemle...

Sana yine
"Gönlümün Azizi..."
diye sesleneceğim.

Çünkü bazı sevgiler
Zamana sığmaz,
Ömürle tükenmez.

Benim sana olan sevgim,
Son nefesime kadar
İlk günkü heyecanla,
İlk günkü aşkla
Seni sevmeye devam edecek.

Gönlümün Azizi...

Daima...