Kendi için şiir yazan bir genç
Anlamsız Laflarla Meymenetsiz Aşklar
I.
Ulu çınarı hasete düşürür o yemyeşil gözleri
Ben içtikçe zehrinden içmek isterim şarap benzeri
Gönül bahçende mor zakkum çiçekleri açmış
Güneş en tepeye, gözlerim de gözlerine varmış
Onları üzme sakın kökleri zehir salar
Ve birçok kişi aşkı hâlâ şiirlerdeki gibi sanar
Ayaklarımın altı dikenler de
Ben seni kötüleyemem
Eşsiz rüzgar gibi geç ömrümden
Ben hayata geri dönemem
Uykusuzlukların bi' çaresi olmalı
Dökülen yaprakların üstü tozlandı
Kalbim benim delinmiş,deri kaftandı
Eski anılarım gözümde canladı
Azizim, her şeyin ilacı hani zamandı
Aşka düşen iki gencin bir dramı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!