Gönlümde Bir Aşk Şiiri - Erdin Şallıel

Baldan tatlı sohbetimde,
Muhabbetimde “gözümün nuru ” dediğim,
Şiirlerde el değmeden uzaktan sevdiğim...
Dualarında yerim olduğunu bildigim,
Şu garip gönlüme sultan eyledigim ...
Gözyaşlarımla "Bizi, beni affet" deyip,
Gönül söz dinlemiyor diye sabır dilediğim...
Kalbime düşen bir dua gibi,
Sen geldin — ne zaman, nasıl bilmiyorum.
Ne sesin dokundu bana, ne elin...
Ama ismin, en içli yerime kazındı sessizce.
Bazen adını anmadan dua edemem,
Bazen seninle konuşmadan kendimi susturamam.
Bir tebessümüne hasret kaldım,
Ben sana bunları anlatamam...
Yalan dünyada kalan ömrüme,
Sanki ömür kattın.
Kalp, Rabbini bilince severmiş en temiz hâliyle,
Ben seni öyle sevdim — seni sevince O’nu daha çok andım.
Yaradan’a en çok seni dilediğimde yaklaştım,
Ve seni O’na emanet ettikçe huzur buldum.
Eğer bu aşk bir imtihansa,Ben razıyım…
Gönlümdeki aşk ile başlar her secdem,
Ve vuslat nasipse Rabbimden olsun nasibim.
Çünkü ben seni, seni sevmenin en helal yerinde sevdim.