ANTOLOJİ KAYIT FORMU
Eser Adı: Gönlüm Yorulmuş
Şair / Ozan: Muharrem AYRANCI
Eser Kayıt No: MA-2026-0487
1. BÖLÜM
Felegin çarkına çomak sokulmaz
Dürüstlük hırkası her gün giyilmez
Bu dünya yüküdür, sırtla çekilmez
Dizlerim büküldü, özüm yorulmuş
NAKARAT
Eğriyi doğruya kurban eyledim
Ben sustum, mızrabı feryat eyledim
Liyakat yolunda ömür tükettim
Meğer dert küpüymüş, gönlüm yorulmuş
Gönlüm yorulmuş
2. BÖLÜM
Dost bildim herkesi, hançer gizlemiş
Gül yüzlü bildiğim, nifak gözlemiş
Sözümün mühürü kalbe işlemiş
Yazık ki kıymetim, geç anlaşılmış
NAKARAT
Eğriyi doğruya kurban eyledim
Ben sustum, mızrabı feryat eyledim
Liyakat yolunda ömür tükettim
Meğer dert küpüymüş, gönlüm yorulmuş
Gönlüm yorulmuş
ŞİİR / KONUŞMA BÖLÜMÜ
(Tok ve vakur bir sesle)
"Muharrem der ki; biz liyakati rehber, dürüstlüğü baş tacı bildik.
Sırtımızdaki yükten değil, gönlümüzdeki sahtelikten yorulduk.
Mızrap tele vurdukça gerçekler dökülür bir bir...
Anlayana sözümüz derya, anlamayana sessizliğimiz mühürdür."
Kayıt Tarihi : 16.05.2026 22:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; dürüstlükten, liyakatten ve asil duruşundan asla ödün vermeyen bir ozanın, hayatın çarkına ve insanların sahteliğine karşı verdiği sessiz feryadın hikâyesidir. Şair, sırtındaki dünya yükünden değil, dost bildiklerinin arkasında gizlediği hançerlerden ve nifaklardan yorulmuştur. Kendi sesini susturup sözü sazın mızrabına bıraktığı an, sabrının bittiği ama asaletinin korunduğu andır. Şiir bölümünde kendi ismiyle hitap ederek vurduğu o son mühür; kıymet bilmeyenlere, liyakatsizlere karşı yazılmış tarihi bir ders ve sessizliğin en büyük çığlığıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!