GÖMERLER BENİ
Ola ki dünyaya gelirsem bir gün,
İlk girilen köşke gömerler beni!
Hak vaki olup da ölürsem bir gün,
Son girilen köşke gömerler beni!
Azrail elinden şerbet içince,
En güzel yerinden kefen biçince,
Biraz da derinden mezar seçince,
Son girilen köşke gömerler beni!
Herkes helalleşir varıp aklarlar,
Son kez cebelleşir karıp paklarlar,
Kefen güzelleşir sarıp saklarlar,
Son girilen köşke gömerler beni!
Selayla verilir ölüm ilanım,
Sırayla derilir dilim selamım,
Vefayla serilir elim kelamım,
Son girilen köşke gömerler beni!
Pîr-i Fânî der ki; gelenler gider,
Oynayanlar gider, gülenler gider!
Ağlayanlar gider; ölenler gider,
Son girilen köşke gömerler beni!
MEHMET ŞAHAN (PÎR-İ FÂNÎ)
06.01.2026 – KAPAKLI
Mehmet Şahan
Kayıt Tarihi : 6.1.2026 21:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!