Göllü Pınar Şiiri - Köşektaş Türküleri

Kavaklar söğütler, boyunu aştı,
İğdenin kokusu, rüzgârla taştı,
Serçeler ötüşüp, göğe ulaştı,
Çölün ortasında, bir vaha vardı,
Çocukluk ufkumda, ulu pınardı.

Harmanın sıcağı, bağrını yakar,
Yorulan ırgatlar, suyuna bakar,
Göllüpınar suyu, durmadan akar,
Haydar ustalarla, Cemal de vardı,
Çocukluk ufkumda, ulu pınardı.

Kadınlar toplanır, ocaklar çatar,
Bulgurlar kaynayıp, lezzeti katar,
Gecenin koynunda, çocuklar yatar,
Yıldızlar altında, yorganı sardı,
Çocukluk ufkumda, ulu pınardı.

Fati'nin dilinden, devleri duyduk,
Ayşe'nin cinine, inanıp uyduk,
Serginin üstüne, başları koyduk,
Kurbağa sesleri, geceyi yardı,
Çocukluk ufkumda, ulu pınardı.

Gölün kenarında, çamur ezerdik,
Oyunlar oynayıp, figür çizerdik,
Suların içinde, boydan yüzerdik,
Leylek tıkırtısı, köye sızardı,
Çocukluk ufkumda, ulu pınardı.

6. KITA (Hayati Akdemir'in Anısına)
Köşektaş anlatır, maziyi böyle,
İğdeler şahittir, gerçeği söyle,
O eski günleri, hatırla köyle,
Zaman bu günleri, hasretle kardı,
Çocukluk ufkumda, ulu pınardı.