Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Aslında karamsarlık esen bu dizeler umuda gebe kelimeleri saklamış koynunda...Gölgeler geçer yorgun yüreğimden derken kalem geçici karanlığı vurgulamış...Yaşamda hep renklerin seramonisini sunmaz mı?...Doğan her güneşin aldığı günler geri gelmek için yine güneşin ışıklarında bekletsn en güzel aydınlıklarını...Kutlarım...Sevgilerr...
..kısa ve öz..anlamlı ve güzel.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta