İhtiyar Şiiri - Yorumlar

Yalnız bir köşede dalıp giderken uzaklara,
Sessiz ağıtlar yaktın yalnızlığına,
Bir başına kalınca odanda.

Gençliğin yaralı bir kuş gibi çırpınır hatıralarında,
Tek tek gelir aklına tüm sevdiklerin,
Titreyen ellerin boşluğu tutunca.

Evlatların kaçışınca etrafından,
İnsan yükü ağırmış dedirten şefkatin,
Öfkelenmedi yüreğin.

Gözünden sakındın, vazgeçtin uykularından.
Ne ninnilerle ne çilelerle büyüttün,
Yinede sarılınca sımsıkı silinir tüm sıkıntın.

Ah annem babam diyen kuru dudakların,
Ne türküler yaktın,
Geldi vakit son nefeste yinede evlatlarım diye ağladın.

Şaçlarını okşayan olmadan sessizce vedalaştın.
Yük değildin artık,
Ak saçlı ihtiyar.

Bir ömrün hatırası yüzündeki çizgiler,
Silinip gittiler...

Yasemin kardeş, Harikasın nasılda güzel anlatmışsın ihtiyarlığı yaşamışgibi. Haklısn kızım haklısın. Sevgiler...