Gölgeler Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Gölgeler uzar duvarlarda,
Soğuk bir rüzgar eser kalbindeki o eski yaranın üzerine.
Kanar yaran derinden.
Her sabah uyanınca aynı acıyı tadarsın.
Geçmişin ağırlığı omuzlarına ağır gelir.
Söküp atmak istersin kanayan yarayı,
Çekip gitmek nereye ve neden kaçtığını bilmeden.

Gerçekler yolunu keser, gölgenden kaçarsın.
Yolların çıkmaza girer.
Nefes alıp vermek bile lüks gelir ciğerlerine.
Nikotin krizinde inler dudakların.
Rüzgar bitirir sigaranı, yelini yağmura verip.

Usulca girer zaman, yüzündeki derin çukurlara.
Aynadaki suretinden utanırsın.
Ellerin solgun, yüzün yaralı.
Umutların kaçak.
Yarım yamalak bir şarkı, dilinin pervazlarına asılı kalır.

Koca bir lokma gibi oturur içine ayrılık.
Göz bebeklerin yağmurlu.
Saçlarında grinin binbir tonu parıldar.
Aynalar, yüzüne yüzüne vurur yaşlandığını.
Genç bir bedenin içinde, yaşlı bir yüreği taşımak ne demek, anlarsın.

Hala kararlı mısın sevmeye?
Hala emin misin o eli hiç bırakmadan tutabileceğine?
Peki ya o bırakırsa, hiç düşündün mü?
Tam yutacakken boğazında hiç ekmek kaldı mı?
Aşk her yüreğin harcı değil, adam (kadın).

Sevdin mi, ya sen ağlarsın ya da o.
Ya sen gidersin ya da o.
Ya sen aldatırsın ya da o.
Sonunda ya sen ölürsün ya da o.
Mutluluk mu, hahaha?
Hazır mısın, onu söyle.
Sahi, hazır mısın, adam (kadın)?
19.05.2026 15:49