Gölge Şiiri - Halil Kumcu

Tek yara dizlerimde olsaydı keşke,
Hayatın siyah beyaz renginde,
Bir şiirden geçerken el ele,
Gömülseydik bir şairin dizelerinde.

Bir dilsizin düşlerindeki,
Kelimelere sığınsaydık,
Geçip giden bir şimdide,
Gölgelere karışsaydık.

Kuru gürültüler,
Zavallı bir aktör gibi sahnede.
Arıyor geçmişimi,
Yakılmış bir türküde.

Darağacı kurulmuş,
Bir ışık gibi düşerken üstüme...
Ölülerin derdi olmaz ki,
Beyazların yöresinde.

Ne boş, bir o kadar da kaypak,
Dünyanın hengâmesinde...
Her şey gelip geçici,
Selviler kırılır dallarımda her seferinde.

Hayaller ve düşler,
El yordamıyla ilerliyor.
Hayatımın bütün geçmişi,
Musalla taşında gölgeleniyor.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Hayat bir sahne; en çok rolünü unutanlar alkışlanır.
•Darağacı bazen boynumda değil, düşüncelerimde kurulur.
•Ölüler susar; yaşayanlar gölgeleriyle konuşur.
•Musalla taşında değil, hatıralarda gölgelenir insan.

24 Ekim 2019 / Pazar / Ankara