Gökyüzü ağladı Şiiri - Ertuğrul Bey

Gözlerine bakmaya kıyamıyorken,
Yolumu kaybedip gözlerinde kayboldum.
Her şeyimi emanet ettiğim sende,
Sayende bir kaşık suda boğuldum
.O "yar" dediğim sendin , gözlerimin önünde eridin,
Var ol sağ ol aklımda diyemedığim ladesimdin
.Biçareyim; çaresizce elimi kolumu bağladın
Hiçmi hiç acımadın onca verilen vefaya...
Dualarda varken yürekten taşındın,
Nasıl da zalimce kıyabildin tertemiz sevdaya?
Sen zulüm yaşarken yaşadıkların yüreğimi dağladı.
Şiir şiir yüreğime dirhem dirhem işlemişken sözlerini
Yere göğe sığdıramadığım masumiyetin sarsıldı.
Hiç mi düşünmedin, hiç mi görmedin bendeki seni?
Söylesene, neler için ve kimlere değiştin beni?
Hep söylerdim; bir gün en kötü ben olacağım.
Gündüzler karanlık şimdi, sessiz dilsiz heceler
Sönmeyecek bu ateş, ..
Ağır gelmeye başladı bitmek bilmeyen geceler.
Şimdilerde kalbimi söküp attım kuşların önüne
Kuşlar ahvâlimi anladı, dokunmadı kalbime.
Gökyüzü Delirdi;azametinden kuruyan nehirler çağladı.
Söyle susma anlat ,ey ömrümün ömür celladı...
Kalp kalbe küstü de elde avuçta senden geride ne kaldı
O ağacın altunda Derinlerde, çok derinlerde bir mezar açıldı.
Yürekteyse ne Direnecek derman,nede bir mecal vardı
Bahçemde Güller kurudu begonvillerse mahzun.
Söylenecek söz kalmadı; gayrı bende değil özüm.
Güçlü Değil yüreğim, gözyaşlarımdan yoruldu gözüm.
Sızım sızım sızlayan göğsümün sol tarafı ağrıdı;
Gökyüzü kahroldu UTANDI , dayanamayıp yağmur oldu ağladı.