Gökmen Yılmaz Erdem Şiirleri - Şair Gökm ...

SENFONİ

Bir yazdı.
sabahın en erken saatleri
alacakaranlıkta,
balkona çıkıp havayı

SERİNLEMEK

Canım yağmur çekti,
çıkıp alamıyorum.
toprak kokusu,
cisil cisil yağan yağmurun sesini

SESSİZLİK

Gün olur duymak istemem
kulaklarımı tıkar
kalabalıklardan uzaklaşırım.
insanın olduğu her yer

SEVGİ

Kayıp giden zamana inat!
düşünmeden duramadığım.
en hafif dokunuşlarda
kendimden bir çok şey bulduğum.

SEVGİ -l-

Sevgi.
asla durduk yere falan gelmiyor.
bir çok insanı büyüttüğü gibi
olgunlaştırır ve değiştirir de.

S E V G İ -ll-

Hayatı zehir eden,
kimi kalbi sidik kokan
insancıkların,
gamsız yüreğine inat!

S İ L İ K

Kesip atıp,
unutacak kadar,
silik olmaktan
daha vahim ne olabilir?

SMA

Çocuktu.
hiçbir şeyden habersiz
cüssesinin
taşıyamayacağı kadar,

SOĞUK HAVALAR

Havalar soğumaya başladı.
gökyüzü beyazla gri arası
renge büründü burunecek gibi.
soğuk nesnelerin yukarıdan

SOKAK ÇOCUKLARI

Kimselerin daha sık uğramadığı
sokakların, köprü altlarında
ucuz düşler kurduğum
kendince bir masalın içinde