Gökmen Amcaya Şiiri - Ömer Çağlın

GÖKMEN AMCAYA:

Mahallenin gülen yüzüydün sen,
Gönüllerde açan izdin sen.
Kibir nedir bilmezdi özün,
Rahmet ile anılsın sözün.

Kapın açık, sofran bereket,
Her gelişte hissederdik şefkat.
Tatlı dilin, güler yüzün ile,
Dokunurdun nice gönüllere.

Malın vardı, mala kul olmadın,
Hak yolundan bir an ayrılmadın.
İnsanı hep insanca sevdin sen,
Dualarda yaşayacaksın sen.

Gazi Gıda oldu bir yuva,
Nice derde oldun sen deva.
Helâl lokman, alın terindi,
Mahallenin en güzel rengiydi.

Ali gitti, yandı yürekler,
Şimdi baba düştü göklere.
Sabır versin Hak geride kalan,
Rahmet olsun sonsuza uzanan.

Adnan, Erhan dimdik dursunlar,
Baba emânetini korusunlar.
Rabbim daim yardımcın olsun,
Her duanız kabul olup dolsun.

İyi bildik, iyi şahit olduk,
Güzel ahlâkına gönül verdik.
Biz razıyız, Rabbim de razı,
Cennet olsun ebedî yazı.

Mahrumî der: fanidir dünya,
Kalır ancak sevgiyle dua.
Gökmen Amca, ruhun şâd olsun,
Firdevs yurdu mekânın olsun.

Ömer Çağlın
Kayıt Tarihi : 20.07.2026 15:31:00