Muhtaçtır bir yerde insan insana,
Umutsuz bir anda yanında olur.
Riyakar değilse güven dostuna,
Arkandan konuşan kötü dost olur.
Terk edip gider menfaati yoksa,
Karşına dikilir çıkarı yoksa,
Alıp da vermeyen el neye yarar,
Hakkı zikretmeyen dil neye yarar,
Tomurcuk açmayan gül neye yarar,
Sorgula kendini nasıl kulsun sen..
Bir damla yaş akmıyorsa gözünden,
Neler neler Öğrendik
O bu kırılmasın diye diye biz,
Düz tekerle yan gitmeyi öğrendik..
Yüksek çıkan sese susa susa biz,
Hadsizlerden had bilmeyi öğrendik..
NEYİ BEKLERSİN
Ne gelmeli başına bilmem ki daha,
Kulluğun idrak et neyi beklersin..
Çıkamazsın belki de yarın sabaha,
İmanın tazele neyi beklersin...
O dostu görene kadar
Dur durağım yoktu fani dünyada,
Şahım Abuzer'i görene kadar..
Kendimi sanardım hayal rüyada,
Şahım Abuzer'i görene kadar..
Hayattan beklentim olduğu kadar,
Karşılıksız vermesini öğrendim.
Eksilttiler beni hep azar azar,
Bir tek hayra yormasını öğrendim.
Ağlanacak hale gülen oldum ben,
ALLAH’la (c.c.) konuşmak istersen eğer,
Abdest al temizlen Kuranı oku.
Haktan cennetini dilersen eğer,
Öğren,öğret yaşa kuranı oku.
Cahil desen cahil değil ne tuhaf,
Adam değil adam sanar kendini.
İyiliğin yüze vurur ne tuhaf,
Daim baş köşede arar kendini.
Menfaati yoksa elin oynatmaz,
OLMUYOR
Kırlarda çiçekten uçan kuşlardan,
Salını salını düşen yapraktan,
Bahsetmek isterdim ama olmuyor
Adı insan olan zulüm durmuyor..
Ezelden ebede örneği çokça,
Binbir dile dönmüş lisandır adem..
Ele verir bendin çok konuştukça,
Nefse yenik düşmüş insandır adem..
Benlik davasına düştü düşeli,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!