İNCİNSEN DE İNCİTME
Dikeni var diye güle küsülmez,
Demem o ki; incinsen de incitme..
El öpmeyle insan olan küçülmez,
Sözün özü incinsen de incitme..
Uzaklarda ağlamaklı gözlerim,
Kafkasya da bir şehidin yanında.
İnsanlığa acı gelir sözlerim,
Bilmeyerek kalp kırarım sonunda.
Kör mü oldu gözler kör mü vicdanlar,
Nasihat kar eder söze ne hacet,
Tevekkül gerekir insan olana,
Boş olan buhranlı söze ne hacet,
Umutlar yeşerir insan olana.
Uyanmak vaktidir aşkı hülyadan,
Pulu kadar adam olan insandan,
Hayır gelmez bunu bilin isterim.
O son gemi kalktığında limandan,
Yüzünün şeklini görün isterim.
Ne zikir var ne fikir var ham softa,
İnsanların çoğu lafta Müslüman,
Şimdi tıpkı benim olduğum gibi.
Allah’ım kalbimde yer alsın iman,
Tertemiz olayım doğduğum gibi.
Sen ki birkaç parça kağıtsın hani,
Değerin bambaşka be kahpe para.
Bazı zaman olur alırsın canı,
Azrail mi oldun be kahpe para.
Bu dünya da gelip geçer diyenler,
KEFALETİM
Beşer şaşar doğru yanlış neyse ne,
Değişmez gerçeğim acziyetimdir..
Belirleyen bakış açım şahane,
Kötü düşünürsem sefaletimdir..
Suçsuzum demeye çalışır kimi,
Bir günah keçisi arar da durur.
Derler ya belli ki az gelmiş yemi,
Sözde yarasını sarar da durur,
Hatadan beslenir hata üstüne,
Sözde kendisine Müslüman diyen,
Bilinçsiz yaşayan Müslüman’ız biz.
Nefsin isteğine karşı gelmeyen,
Bi çare zavallı Müslüman’ız biz.
Kapılıp gitmişiz fani dünyaya,
Kudüs değil ise senin şerefin
Para mal mülk karın tokluğu,
Nerde kaldı haysiyetin şerefin..
Görünmez çoklar da iman yokluğu,
Bugün Kudüs değil ise şerefin..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!