Kaldır başını gök gözlü çocuk
Sen,
Bir sevdayı yalnız taşımayı değil
Onu yakmayı da öğren bu çağda.
Kalbin, bir yangın yeri olsun
Öyle usul usul değil
Öyle yarım yarım değil
Her şeyi küle çevirecek kadar derin
Herkesi susturacak kadar gerçek.
İnan...
Bir şeye değil
Her şeyini verecek kadar inan.
Adını söylediğinde bile
İçinde fırtınalar koparan o şeye.
Çünkü bu dünya
Yanmayı bilmeyenlerin alnına yazılmaz
Biraz yanıp biraz kaçanların değil
Kendini ateşe atanların hikâyesi kalır.
Kaldır başını gök gözlü çocuk
Yüzüne maviler hasret,
Gözlerinde korku değil
Bir ömrü yakmaya hazır
O inatçı ışık olsun.
Ve sev...
Öyle bir sev ki,
Adın geçmese bile hikâyede
Senin yandığın yerden başlasın
Başkalarının umudu.
Kayıt Tarihi : 3.04.2026 13:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!