Göğün Rengi Şiiri - Şevki Çiftçi

GÖĞÜN RENGİ

​Bir avuç toprak için,
Sattı göğün rengini.
Bulamadı fakir nefis,
Kaybolan dengini.

​Ekmek biter, yol biter,
Hırs bitmez şu sinede,
İnsan kendi ördüğü,
Hapistedir yine de.

​Ne vakit ki el çeker,
Eşyadan ve yalandan,
O zaman kurtulur ruh,
Bu kederli talandan.

​Işık sızar o perdeye,
Göz açılır gerçeğe;
Dünya döner o zaman,
Bir solmayan çiçeğe.

Sonsuzluk bir damlada,
Deniz sığmaz kaba hiç.
Varlığın bir gölgeyse,
Yokluk şerbetinden iç.

​Ne mülk kalır ne saray,
Sıyrılınca bu tenden.
Sana senden yakındır,
Seni sorma hiç benden.

Şevki Çiftçi
06042026
Gönen Balıkesir