Göğün İki Yüzü Şiiri - Mustafa Binol

Önce ateş yağdı

Tepemizden yer yarıldı

Alem sustu

Şehirler bombalarla sarsıldı.

Bitti dedik

Sığındık bezden çadırlara

Her yer soğuk

Kaldık uyku boğan yağmurlara

Neden ey yağmur

Bombalar sustu

Sen mi devraldın nöbeti

Sırılsıklam uykularımız mı

Dindirecek bu amansız dehşeti

Düşman can yakarken

Sen soğuğunla mı geldin

Zaten yıkılmıştık

Bir de sen mi yere serdin

Neden ey rüzgâr

Sallıyorsun

Derme çatma yuvamızı

Duymuyor musun

Göğe çıkan feryadımızı

Bombaların gürültüsü

Yırtarken kulakları

Senin uğultun mu

Silecek bu ıslak yanakları

Gökyüzü bazen şimşek

Bazen ateş iner her damla

İkisi de vurur bizi

Sanki aynı heyecanla

Birinin kastı canımıza

Diğeri ise umudumuzu sarsar

Toprak ölüleri

Yağmur gözyaşımızı saklar