Gızlerın Şiiri - Öznur Tali

Gözlerin

Zamanın durduğu o dar eşikte
Bütün yollarımı kesti gözlerin
Güneşle kurulan saklı beşikte
Şafakla ömrüme esti gözlerin

​Sanki bir bilmece, kadim bir mühür
Sessizce içilen andır bu gurur
O uzak yollarda dursa da asır
Bilinmez bir dille baktı gözlerin

​Yıldızlar dökülür her bir bakışta
Baharlar gizlidir boranda kışta
Ruhun işlendiği kutsal nakışta
Özümü ateşe attı gözlerin

​Gülüşünde saklı onca yorgunluk
Gelişin korkuyla dolu bir anlık
Bana gençliğimden kalan yalnızlık
Kaderin hükmene denkti gözlerin

​Güneşi bağladın karanlık yere
Düşürdün mecnunu ıssız bir çöle
Bir damla yaş olup aksan da göle
Deryadan daha da çoktu gözlerin

16 04 2026