Bir sevgi dokuduk
Bütün günahlara inat
Alnımıza çizilmişti kara yazı
Kazıdık ellerimizle
Kaderi sildik defterden
Sevgiyi yaşayarak
Yüklediğim onca değer
Gösterdiğim ilgi yeter
Sunduğum o güzellikler
Hepsi anlamsızmış meğer
Bu gel gitler, bu küsmeler
Tükettin hep birer birer
Sen hayal kurmayı bilir misin?
Ya geceler boyu uykusuz kalmayı
Yıldızları seyrederken ağladığın oldu mu?
Bir yıldız kayarken uzattın mı ellerini
Belki tutarım diye farkında olmadan
Sonra boş kalınca ellerin
Sevmenin en yüreklisi içimde
Kahpe duygulara yer yok dünyamda
Yitirdiklerimi kilitledim gönlüme
En güzel anılarımı çalan yıllara
İsyanım var...
Duvar örmek zor iştir
Tuğlaları tek sıra dizip aralarına hazırladığın harcı koymak, duvarın dengesini sağlamak, yıkılmamasıiçin desteklemek, boşluk varmı yokmu kontrol etmek ve buna benzer yorucu işler...
İnsan sadece ev yapmak için duvar örmez, bir de kendini dış tehlikelerden korumak için kendi duvarını örer.
Yaşadığı her deneyim duvar için bir tuğladır, aralardaki harç gözyaşları ile karılmış dünyanın en güçlü harcı olmalıdır.
Gerçekten de öyledir duvar için kullanılan her tuğla bir eski sevgili, küs ya da kavgalı olduğumuz herhangi biri,kaybedilen bir yakınımız ya da ortada ceset olmadığı halde öldürmeye karar verdiğimiz kişilerdir.
Temelinde duvarın sağlam olmasını sağlayan gözyaşları da bu saydıklarımızın bir sonucudur.Çoğu zaman içimize aksa da bir kısmını biriktirmemiz gerekir, kimbilir belki bir gün sizde kendi duvarınızı örmeye karar verirsiniz.
Ben hiç sevgiye mağlup olmadım ki
Bir sevgi son bulurken
Bir diğeri yeşerdi gönlümde
Çünkü ben sevmeyi sevdim
Sevdim dostlukları dost tavırları
sensizde oluyormuş dediğim
gündüzler bile geceymiş
inanma sevdam
sana ilk kez
yalan söyledim
rakı şişelerine gömerim
İnancımı yitirdim
Sevgiye saygım kalmadı
Dostlukları tüketmişler
Hiç haberim olmadı
Nerde yaşıyorum ben
Görmeyen gözlerimle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!