Giz
zaman bir giz güzelliğinde akıyordu
öykü' den bir kalıp oturtmuştun dudaklarına
şiirse burnunu kıvırıyordu
o kadar büyümüştün büyülüydü tafran
oysa suyun kırılgandı yüzü
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta