Gittin Şiiri - Murat Acer

sen giderken yağmur yağıyordu
senin ellerin soğuktu
benim kalbimden kan damlıyordu
o eski arabanın kaloriferi bile ısıtmadı
gidişinin rüzgarıyla savrulan titreyen bedenimi
sanki herşey bu gidişe karşıydı
saati geçen otobüs
yarımkalmış öpüşler
doya doya bakmış gözler
ardından dünyaya küsen bir aşık
sana gitme dönmek için geç değil
diyen dilim bile karşıydı
kal desemde gitme desemde
zaman dedin
imkan dedin
bekle dedin
ve sesizliğe karışıp gittin

giderken en masum tarafımı
valizinin içerisine katladın koydun
senli hayalleri
senli umutları
senli özlemleri
omuzlarıma yükledin
şimdi nasıl avunayım
yastığa sinen kokun
elime gelen bir tel saçın
kahvaltı yaptığımız masa
yürüdüğümüz yol
söyle ne ile avunayım
giderken en ürkek tarafımı
katlayıp koydun valizine
bekle dedin
zaman dedin
imkan dedin
aşkım sabret dedin
o karanlık gecede sessiz
ve beni sensiz bırakıp gittin