Varmak için çıktığım bu yolda,
Hep eksik hissediyor bir yanım.
Her şeyden vazgeçti de,
Bir senden geçemedi sol yanım.
Ömrüm arayışlarla geçti,
Hiçbir zaman gidemedim
Gitmek istediğim o yere,
O yere gideni ben çok sevdim.
Gitmek ölüm, kalmak zulüm,
Yüreğim acı çekiyor bile diyemedim.
İçimden gurbet şarkıları çağırıyor,
Nereye gidersem gideyim.
Çoktan sürülmüşüm sürgüne,
Yüreğim öyle de böyle de kanayacak.
Kapıdan çıkmaya bile cesaretim yok,
İyi miyim, kötü müyüm, haberin bile olmayacak.
Gitmek de, kalmak da zor iş, kararsızım,
En iyisi kaçmak diyorum sessizce.
Yürüdüğüm kederli hayatın yolları tozlu,
Âşıklara yer yok, gördüm bunu seninle yüzleşince.
Şiirden geriye kalan satırlar:
•En büyük sürgün, insanın kendi yüreğine düşmesidir.
•Bir aşk bittiğinde, insanın gidecek yeri de biter.
•Kararsızlık, kalbin ikiye bölünmüş halidir.
•Sürgün, haritada değil; insanın sol yanındadır.
•Aşk, insana yol vermez; yolunu alır.
23 Nisan 2023 / Saat: 12:00 / Salı / Ankara
Halil KumcuKayıt Tarihi : 6.02.2025 17:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Gitmek de kalmak da zor; her adım, bir eksik, her durak bir kayıp."




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!