Gitme Yar Şiiri - Sadık Kocabaş

GİTME YAR

Gözlerim yollarda kaldı, hüzün var,
Yüreğimde kor yandı, sensiz diyar,
Hasret hançer misali saplandı cana,
Ömrümden bahar geçti, gitme yar.

Dağların ardı soğuk, karlar yağar,
Başımda fırtınalar, içim yanar,
Zehir kattın dünyada içtiğim suya,
Her yudumda acı var, gitme yar.

Bir veda bıraktın sen her yaşıma,
Yollar uzak düştü hep benim başıma,
Gönlümde açan güller döndü yasa,
Sessizce dağıldı kalp, gitme yar.

Gönül hanem virane, yıkık dökük,
Dertler sıra dizildi, oldum yükük,
Her köşede bir sızı, her söz yara,
İçimde büyür oldu derin yara.

Kader böyle yazılmış, boyun eğdim,
Sessizce kendi içime hep döndüm,
Gidenler geri dönmez, bitti haller,
Zamana karıştı hep eski diller.

Bülbül figan ederken sustu bağlar,
Kalemsiz Şair der ki, içim ağlar,
Yüreğimde onulmaz derin bir dağ,
Yaralıyım derinden, gitme yar.

Geceler uzar gider, sesin kalır,
Rüzgârda savrulan bir izim kalır,
Ömrümde yarım kalan bir söz gibi,
Yine dilimde yalnız gitme yar.