Porselen bir yüzeyde sipsivri rotasiz lambalar
Kivrilip uzanan bir ciyan gibi caddeler caddelerden göcüp gidene
Dediler ki alip basini savrulup serpilen böylece tufan..
…. kapagin altinda süslü takvimler ve kokulu lokumlara ilikli igneli yan yanadir
Durunca yalisefasinda konaklar kayiklar evsiz insansiz
Bir de kayip adresler ortasindaki
Yeri gögünden kacak yolsuz izsiz sarpa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta