Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
düşlenen bir İstanbul,
İstanbul'da bir gidiş....duyumsamalara salınan İstanbul özlemi..
saygı ile..
Sigaran sonmesin ,
Dumani kaybolmasin ,
ve burya bitmesin ,
istanbul terk edilmez yuregim acidi gonlunuze saglik. sevgiler:))
(SAGLİGİNİZ İCİN ELİNİZDEKİ SİGARA SONSUN DERİM)
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta