Gidiyorum, içimde binlerce ölünün ağır uykusunu taşıyarak,
Kendi cenazemi omuzlamış meçhul bir hamal gibi sessizce.
Zamanın çarkları ruhumu bir kağıt gibi parçalarken geride,
Hangi aynaya baksam kırılıyor çehrem o yabancı bakışlarda.
Artık ne bir evim var ne de dönecek bir gökyüzüm bu şehirde.
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta