Bir kelebek gibi gelip kondu dalıma
Gitti yokluğu bir fırtına kadar sertti
Acısı durur
Hala gönlümün solan çiçeklerinde
Çekildi sanki damarlarımdan kan
Umudum da benimle yol almayınca
Her geçen gün biraz daha kısılıyor
Sonu suskunluk ne de olsa bu sesin
Hıçkıran bir nefestir geride kalan
Ümidim, gözyaşım, korkum sevincim
Hepsi kapkara bir bulutta saklı
Bir gece vakti düşlerimi ıslatmak için
Sanma ki gidişin
Bir hoşça kal sonrası beni hoş bıraktı
Boş bir çarenin arifesinde biçareyim
Gittin yokluğun karakış kadar soğuktu
Hala ayazı vurur
Gönlümün açılmayan kırık penceresine
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 11:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!