Gidersin Şiiri - Ömer Sayın İlkay

Dünya dipsiz bir kuyu
İçinde rahatça yat uyu
Taşarsa içindeki suyu
Boğulur gidersin

Zaman esen bir rüzgar
İnsan köşe bucak kaçar
Bir anda seni yakalar
Savrulur gidersin

Güzel çirkin demeden
Tadarsın her çeşitten
Hayal meyal demeden
Avunur gidersin

İhtiyarlık denen başa bela
Çizgiler düğüm suratında
Pişmanlığınla başbaşa
Kahrolur gidersin

Yokluk varlık hep iç içe
Bu ne garip bir bilmece
İsrafil Sur‘u üfleyince
Yok olur gidersin