Son gülümseme anısına yaşıyor ruhum,
Veda yahut neşeli sondur kimliksiz sancılar.
Aynı şarkıyı söyler ki ne söyler;
Her başlangıç galip gelemez ölüme,
Nihayetinde bir tabutun yalnızlığına gömülür bedenim...
Son konuşma anısına yaşarsa ruhum,
Sıradan bir ölüm gizleyemez yaşantıları.
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta