Sevgilim
Dağın göğsüne penceresini dikmiş bir köy evinde sevdim ben seni
Sabahları nar ağacında şakıyan kuşlar
Akşamları keçi çanları şâhittir aşkımıza
Ocağımızda ateş
Soframızda şarap
Gökten yere serdiğin yıldızlar şâhittir
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Güzel günlerin sonunda aşk en başında aşkla hayata bakmak varken olmuş gibi bazen gittiği her yere götürür insanı kalbi. Güzel bir şiir okudum, teşekkür ederim. Aynı şeyleri hissettiğimi düşündürdü bana.
Şiir ruhun derinliklerinde bir pencere açmaktır . Bu pencereden bazen yaşanmışlıklarımız bazende izlenimlerimiz bazen de yaşayamadıklarımız şiire yansır. Kısaca insan duygularına ait her şeyi şiirde buluruz.Tıpkı bu şiirde olduğu gibi…Yüreğine ve emeğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta