Daha dün dünyayı dolaşan kullar,
Bu gün bakıyorum terk edip gitti.
Yakıtı harcayıp bitirmiş yıllar,
Bedeni mezara park edip gitti.
Her gün güler oynar coşarım diyen,
Genç yaşta gidene şaşarım diyen,
Seksen yıl, doksan yıl yaşarım diyen
Sayıyı güç bela kırk edip gitti.
Azrail bu ne randevu alıyor
Ne de ucu telli mektup salıyor.
Gün geliyor dünya dünde kalıyor
Çokları son anda fark edip gitti.
Aynı tavrı beklemek zor her kuldan
İnancımız o ki O anlar halden.
Kimi milim ayrılmadı Hakk yoldan,
Kimi zik zak çizdi çark edip gitti.
Gülüp geçtim tabut yapan ustaya,
O da er geç takılacak oltaya.
Nice hekim baktığı son hastaya
Bir katre devayı zerk edip gitti.
Kulun düşü, düşüncesi, maksadı,
Bazen gerçekleşti bazen aksadı.
Niceleri göremeden hasadı,
Tarlayı sadece herk edip gitti.
14.09. 2024 İSTANBUL
Kayıt Tarihi : 21.08.2026 00:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!