Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
biz sabahı beklerken.
Daha yoğun bir karanlık,
maalesef ki yaşanılan o.. birinden bir sonrakine
tehirli zamanlarda,herkes gucunce yazmali,okumali,anlatmali.Ne kadar ertelenirse ertelensin,gelir.Tesekkurler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta