Gezme Dost Şiiri - Mesut Tütüncüler

Mihnet dikense gam çeken çabayı,
Görmemişsen aman deyip tozma dost.
Gönül bahçe varıp Devran Baba’yı
Sormamışsan bağban deyip gezme dost.

Fecir karanlığı verir gündüze,
Ecri görmez çoğu çıksa da düze,
Darlıkta, varlıkta elbette bize,
Yormamışsan hicran deyip gezme dost.

İyiliği kakıp kötüye sürme,
İlim rüzgârına karşı set örme,
Okşa yetimi, yoksulu hor görme,
Sarmamışsan insan deyip gezme dost.

Mesut geldi gördü dünya ehlini,
Kim dosttur kim düşman bildi halini,
Diken batsa güldür diye elini,
Vermemişsen Canan deyip gezme dost.