Gece soğuk bir rüzgar olup eser arasıra,
Gerilla dediğin yaralı kuş;
Dağdan dağa konan.
Kanatlarını kanatmanın sevinci yüreğinde,
Avuçlarında bilmem kaç bin yılın ateşi.
Gece,
Kan olup yağar pencereme arasıra.
Senin gerilla dediğin yeraltındaki dev.
Sağ omzunda ölümü taşır hep.
Hayat ayaklarında.
İnadına yürür isyanın karanlığın aydınlatarak.
Gece penceremi aralıyor.
Gerillanın soğuk ruhu süzülüyor içeriye.
Çınlatıyor odamı: '' Cesaret, cesaret, cesaret! ''
İşte sana tüm devrimlerin formülü.
Ölmelisin diyorum yeniden doğabilmek için.
Ölüyor.
Gerilla dediğin gece ölür.
Çan çalmıyor, yas tutmuyorum.
Sabaha birkaç saat var henüz.
Kalemimin ucunda bir gerilla doğuyor.
Tam da Lenin'in gölgesi düşerken ülkemin ortasına!
Bir gerilla doğuyor;
Ayaklanıyorum...
Kayıt Tarihi : 18.12.2009 21:09:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!